|
EK'60 |
EK'64 |
EK'68 |
EK'72 |
EK'76 |
EK'80 |
EK'84 |
EK'88 |
EK'92 |
EK'96 |
EK'00 |
EK-Historie : Italië 1968
Editie van noviteiten
Nadat in 1964 de toeschouwers al hadden laten merken een Europees landentoernooi bijzonder op prijs te stellen, volgde twee jaar later de UEFA. Het toernooi mocht vanaf 1968 de naam Europees kampioenschap dragen. Italië kreeg als gastheer de primeur.
Het kwalificatietoernooi voor het EK 1968 werd een editie van noviteiten. In navolging van het FIFA-toernooi om de wereldbeker koos ook de UEFA voor een systeem met groepen. De 31 ingeschreven landen werden verdeeld over zeven groepen van vier en één van drie. De winnaars
troffen elkaar in een dubbele heen- en terugwedstrijd. De vier landen die na deze kwartfinales overbleven kregen een plaats op het eindtoernooi. Ook werd er in iedere groep één land geplaatst. Daardoor ontliepen de toplanden elkaar tijdens de groepsduels. Nederland werd ingedeeld bij Hongarije, Oost-Duitsland en Denemarken, maar evenals in de voorgaande editie haalde Oranje het eindtoernooi niet. Ook de negentienjarige Johan Cruijff kon daar niets aan veranderen
De deelnemers aan het eindtoernooi vormden een indrukwekkend veld: WK '66 winnaar Engeland, verliezen EK '64 finalist Sovjet-Unie, Joegoslavië en gastland Italië. Napels, Florence en Rome werden uitverkoren als speelsteden. In de eerste stad speelde het thuisland zijn halve finale tegen de Sovjets. Het duel werd al op voorhand bestempeld als een klassieker, maar de spelers slaagden er niet in de torenhoge verwachtingen waar te maken. Het extreem vijandige anti-Sovjet publiek in Napels zag na twee uur voetballen nog steeds een 0-0 stand op het scorebord staan. Uiteindelijk werd het lot de winnaar. Er werd een muntstuk opgegooid, waarna Italië de finale mocht gaan spelen. De tweede halve finale tussen Engeland en Joegoslavië was aanzienlijk aantrekkelijker. De verzameling jonge Balkan-voetballers was geenszins geïntimideerd door de wereldkampioen. Gescoord werd er echter lange tijd niet. Dat lukte pas nadat de Engelsman Alan Mullery van het veld werd gestuurd. Joegoslavië profiteerde van de overtalsituatie via linksbuiten Dragan Dzajic, de vedette van het team.
Joegoslavië had de finale in Rome eigenlijk moeten winnen. Het gastland werd overlopen, maar sleepte er met veel moeite een replay uit (0-0). Voor het ongecompliceerd en immer aanvallend spelende Joegoslavië bleek de herhaling te veel van het goede. Italië won met 2-0, dankzij doelpunten van Luigi Riva en Piedro Anastasi. De ploeg werd Europees kampioen, maar zonder ook maar één duel geïmponeerd te hebben.
|
|
Cheap Reseller Hosting 
