|
EK'60 |
EK'64 |
EK'68 |
EK'72 |
EK'76 |
EK'80 |
EK'84 |
EK'88 |
EK'92 |
EK'96 |
EK'00 |
EK-Historie : Engeland 1996
De angst keert terug
Organisator Engeland bestookte het vasteland in de maanden voor het toernooi met een chauvinistische leuze: football comes home. De sport keert terug in de warme schoot van moeder. Er werd zelfs een trendy song over gemaakt dat uitgroeide tot tweede volkslied van Engeland. De entourage leverde veel op, behalve aantrekkelijk voetbal. In de groepsfase regende het kaarten en gelijke spelen, soms verstoord door een kleine overwinning of een enkele eclatante winst. In de verdedigende loopgraven was het overvol, aanvallende ploegen werden door de sluipschutters uitgelachen.
Na de vaak oersaaie voorronde zorgde de kwartfinale toch weer voor hoge verwachtingen. Het totaal van slechts vier doelpunten deed iedereen echter beseffen dat het toernooi niet leuk was en ook niet leuk zou worden. De liefhebbers van schaakvoetbal kwamen wèl tot hun trekken. Degenen die graag mopperen op scheidsrechters ook. In de drie van de vier kwartfinaleduels maakten arbiters fouten die het resultaat beïnvloeden.
Een van die missers zorgde er voor dat Nederland uit het toernooi vloog. In de tweede helft van het duel met Frankrijk maakte Marcel Desailly hands binnen de zestienmeter, maar de Spaanse arbiter António López-Nieto kende slechts een vrije trap toe. Mede daardoor bleef het 0-0, ook na de verlenging die tijdens dit toernooi de internationale primeur kende van sudden death (wie het eerst scoort heeft gewonnen). Oranje verloor na penalty's (!), net als vioer jaar eerder tegen Denemarken. Nu miste Clarence Seedorf als enige.
Het waren echter perikelen buiten het veld die voor de meeste gespreksstof zorgden. Dieptepunt was de affaire rond Edgar Davids, die na het tweede groepsduel (Zwitserland,2-0) bondscoach Guus Hiddink op grove wijze beschuldigde van vriendjespolitiek. De volgende dag werd hij naar huis gestuurd. Oranje, dat de eindronde had bereikt via diverse achterdeuren - het plaatste zich pas na een 2-0 gewonnen beslissingswedstrijd in Liverpool tegen Ierland - haalde vervolgens ternauwernood de kwartfinale. Na een zwakke 0-0 tegen Schotland en de winst op de Zwisters leed de ploeg een zwaar verlies (4-1) tegen Engeland. Slechts door een tegengoal van Patrick Kluivert, kort voor tijd, ging Nederland op doelsaldo verder. Tegen Frankrijk speelde Oranje zijn beste wedstrijd, maar dat mocht niet baten.
In de halve finale stonden ook Engeland (eveneens na een 0-0 en strafschoppen tegen Spanje), Duitsland (2-1 tegen Kroatië) en Tsjechië, dat eerder Italië en in de kwartfinale verrassend Portugal had verslagen. Het eerste duel, Frankrijk-Tsjechië, werd een minachting voor de miljoenen kijkers. Eén spits aan beide zijden, geen risico's en dus geen goals. Penalty's zorgden ervoor dat Tsjechië de finale haalde. Tegenstander werd Duitsland, dat het gastland versloeg, ook al na strafschoppen (1-1 in 120 minuten).
De finale werd uniek. Niet door het goede voetbal, maar door de ontknoping. In de sudden-death verlenging maakte de Duitse invaller Oliver Bierhoff de eerste Golden Goal ooit op een landentoernooi. Hij had in de reguliere speeltijd al een 1-0 achterstond (doelpunt uit een strafschop van Patrik Berger) ongedaan gemaakt. Plotsklaps was het EK afgelopen. Gezien het niveau vond niemand dat erg.
|
|
Cheap Reseller Hosting 
